பொறுமைக்கு கிடைத்த வெகுமதி

நாரதர் ஒருமுறை , ஒரு காட்டின் வழியாக செல்லும் போது, ஒரு முனிவரைக் கண்டார். வெகு காலம் தியானித்து நகராமல் தவம் செய்து கொண்டிருந்ததால்,அந்த முனிவரை சுற்றிக் கரையான் எறும்புகள் ஒரு புற்றைக் கட்டி விட்டன.

அந்த முனிவர் நாரதரை அழைத்து ,” எங்கே போகிறீர்?” என வினவினார்.

“நான் சுவர்க்கத்திற்கு செல்கிறேன்” என்றார் நாரதர்.

“அப்படியானால், ஆண்டவன் அருள் புரிந்து எப்போழுது எனக்கு முக்தி அளிப்பார் என்று தெரிந்து வர வேண்டும்” என முனிவர் கேட்டுக் கொண்டார்.

நாரதர் சிறிது தூரம் சென்றபின் மற்றொரு மனிதனைக் கண்டார். அவன் பாடிக் குதித்து நடனமாடிக் கொண்டு இருந்தான்.

அவன் நாரதரிடம், “எங்கு செல்கிறீர்?” என வினவினான்.

“நான் சுவர்க்கத்திற்கு செல்கிறேன்” என்றார் நாரதர்.

அப்படியானால் எனக்கு எப்போழுது விடுதலை கிடைக்கும் என்று கேட்டு வாருங்கள்’ என்றான் அவன்.

சிறிது காலம் கழித்து நாரதர் திரும்பி வந்தார். முனிவரிடம், “நீ இன்னும் நான்கு பிறவிகளுக்கு பின் முக்தி அடைவாய்” என்றார் நாரதர்.

அந்த முனிவர் அழுது புலம்பி, “என்னைச் சுற்றி புற்று மூடும் வரை பல வருடங்கள் தியானித்தேன். அப்படி செய்தும் இன்னும் முக்தி பெற நான்கு பிறவிகள் உள்ளனவே!” என்றார்.

நாரதர் மற்ற மனிதனிடம் சென்று, “அருகில் உள்ள புளிய மரத்தின் எத்தனை இலைகள் உள்ளனவோ, அத்தனை பிறவிகளுக்கு பின் உனக்கு முக்தி கிட்டும்.” என்றார் நாரதர்.

“இவ்வளவு விரைவாக எனக்கு விடுதலை கிடைக்கப் போகிறதே” எனக் கூறி ஆனந்த நடனமாடினான். அப்பொழுது அசீரீரியாக ஒரு குரல் கேட்டது. “மகனே, இப்பொழுதே உனக்கு விடுதலையளிக்கிறேன்.”

அவனது பொறுமைக்கு விடுதலை கிடைத்தது. அதைரியப்படாமல் இன்னும் கணக்கற்ற பிறவிகளிலும் முக்தி பெற முயற்சி செய்ய அவன் சித்தமாய் இருந்தது தான் காரணம். ஆனால் முனிவருக்கோ முக்தி பெற நான்கு பிறவிகள் கூட மிக நீண்ட காலம் எனக் கருதினார்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s