மலையாள சினிமா: “1983”

பால்யகால சகி வெறும் நாவல் மட்டும்தானா? வெறுமனவே அதை படித்து முடித்து மூடிவைத்துவிட முடியுமா? தன்னை மஜீதாகவும், சுகராவாகவும் தொடர்பு படுத்திக்கொள்ள முடியாமல் வாசித்துவிட முடியுமா என்ன? ஏனென்றால் அதில் எழுத்தையும் மீறி இயல்பானதொரு வாழ்க்கை இருக்கிறது, காதல் இருக்கிறது. திரைப்படங்களும் அப்படி ஒரு தாக்கத்தை உண்டு பண்ண முடியும் என்று உணர்த்திய ஒரு படம்தான் ‘1983’.
Read More »

Advertisements

திலாய்

சமூகத்தில் தனிமனிதனுக்கு ஏற்படும் அவமதிப்புகளும் அதனால் அவன் கொள்ளும் அவமான உணர்வுகளும் சமூகத்தால் கட்டமைக்கப்பட்ட, நிலவும் அறவியல் மதிப்பீடுகளின் மீறலின் விளைவுகளாகத்தான் பெரும்பாலும் இருக்கின்றன. இத்தகைய மதிப்பீடுகள் என்றைக்கும் மீறப்படாததாக இருந்து விடுவதில்லை. சமூகத்தின் வளர்ச்சிக் கட்டங்களின் தேவைகள் மாற்றங்கள் மூலம் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டு நெகிழ்வடைகின்றன அல்லது மீறப்படுகின்றன.

அறவியல் மதிப்பீடுகளின் மாற்றங்கள் மிகவும் சிக்கலானதாகவே இருக்கின்றன. சமூகத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட வளர்ச்சிக்கட்டங்களில் ஒப்பீட்டளவில் முற்போக்கான மதிப்பீடுகளாக இருந்தவை பிந்தைய கட்டங்களில் பிற்போக்கானதாக மாறிவிடுகின்றன. பிற்போக்கான அறவியல் மதிப்பீடுகளைக் கட்டுடைத்தல் மட்டுமே இத்தகைய மதிப்பீடுகள் ஏற்படுத்தும் அவமான உணர்வுகளை அர்த்தமற்றதாக்கும். வளர்ச்சிக் கட்டங்களின் உயர்நிலையிலிருந்தாலும் தேக்கநிலையிலிருந்தாலும் சமூகங்கள் அவற்றிற்கேயுரிய அறவியல் மதிப்பீடுகளை கொண்டிருக்கவே செய்கின்றன.

மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் ஒரு பாலைவனக் கிராமத்தின் காதலில் மரபுமீறலையும் அதனால் ஏற்படும் பிரச்சினைகளையும், அந்த வறண்ட பிரதேசத்தின் குச்சுவீடுகள், குத்துச்செடிகள், ஒற்றைமரங்கள், மெல்லியகாற்று எழுப்பும் புழுதி இவற்றினூடே அழகாக பதிவு செய்திருக்கிற ஆப்பிரிக்க படம் ‘திலாய்’ (Tilai-1990).

Tilai4

சாகா, இரண்டு ஆண்டுகளாக ஊரைவிட்டு வெளியேறிப் போயிருந்தவன், ஊருக்குத் திரும்பி வருகிறான். தான் இல்லாத நேரத்தில் தனது காதலி நொங்மாவை தனது தந்தை மணந்து கொண்டதை அறிந்து கோபம் கொள்கிறான். சாகாவின் தம்பி கூரி அவளைத் தாயாக ஏற்றுக்கொண்டு மனதை மாற்றிக்கொள்ள தனது அண்ணனிடம் வேண்டுகிறான். சாகா மறுத்துவிட்டு ஊரைவிட்டு வெளியேறுகிறான். ஊருக்கு வெளியே தனது குடிசையைக் கட்டிக்கொள்கிறான்.

நொங்மாவின் தங்கை குலுகா தனது அக்காவை முதியவனுக்கு மணமுடித்து வைத்ததால் தனது தாய் தந்தையரிடம் வெறுப்பு கொள்கிறாள். ஒருநாள் குலுகா தன் தாயிடம் வாழ்க்கை என்றால் என்னவென்றும் நொங்மாவின் வாழ்க்கை பற்றியும் கேட்கிறாள். அவளது தாய் நான் எப்படி உன் தந்தையை நேசிக்கிறேனோ அவ்வாறே நொங்மாவும் அவளது கணவனை நேசிக்கவேண்டும் என்று சொல்கிறாள். குலுகா இந்த பதிலால் வருத்தமடைகிறாள்.
tilai-1990-03-g
நொங்மாவை சந்திக்கும் சாகா தன்னை ஏமாற்றி விட்டதாக அவளிடம் சொல்கிறான். தனது பெற்றோரை மீறமுடியாத நிலையிலேயே இதற்கு அவள் சம்மதித்ததாகப்ப் வருந்துகிறாள். பின்னர் குலுகாவின் உதவியுடன் நொங்மா ஊருக்கு வெளியே சாகாவின் குடிசைக்கு அடிக்கடி போய்வருகிறாள்.

இருவருக்குமிடையிலான தொடர்பு ஊராருக்குத் தெரியவருகிறது. நொங்மாவை ஊர்மத்தியில் கட்டிவைக்கின்றனர். இதுபோன்ற தவறுகளுக்கான தண்டணை நிறைவேற்றுதல் தொடங்குகிறது. சாகாவைக் கொல்வதற்கான ஆளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஒரு பெட்டியில் மணலை நிரப்பி அதன் நடுவே ஒரு கத்தியையும், அதனைச் சுற்றி ஐந்தாறு குச்சிகளையும் குத்திவைக்கின்றனர். இளைஞர்களை அழைத்து அந்த குச்சிகளை எடுக்கச் சொல்கின்றனர். யார் கையில் நீளம் குறைந்த குச்சி வருகிறதோ அவன் தேர்வு செய்யப்படுவான். கூரி தேர்வாகிறான். இதைச் செய்வதற்கு முதலில் மறுக்கிறான். பிறகு ஊரார் பேச்சை மீற முடியாதவனாய் சாகாவின் குடிசையை நோக்கி போகிறான்.

வழியில் நொங்மாவின் தந்தை தெங்கா மரத்தில் தூக்குக் கயிறைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறான். கூரி அதனைத் தடுக்க எத்தனிக்கிறான். அவனுடன் வரும் மற்றவர்கள் சாவிலாவது தனது தன்மானத்தை அவன் மீட்டுக் கொள்ளட்டும் என்று சொல்லி கூரியைத் தடுத்து விடுகின்றனர். இவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே தெங்கா தூக்கில் தொங்கி சாகிறான்.

உடன் வந்தவர்களை தள்ளி நிற்கச்சொல்லிவிட்டு கூரி சாகாவின் குடிசைக்குள் நுழைகிறான். குடிசையின் பின்புறமாக சாகாவை தப்பச்செய்கிறான். எக்காரணம் கொண்டும் திரும்ப ஊருக்கு வந்துவிட வேண்டாமென்று சொல்லிவிட்டு, கத்தியால் தன்னை காயப்படுத்திக் கொண்டு வெளியே வருகிறான். சாகாவைக் கொன்றுவிட்டதாகச் சொல்லிவிட்டு குடிசையயும் தீயிடுகிறான். தப்பிய சாகா தனது அத்தையின் கிராமத்திற்கு வந்து சேர்கிறான்.

தனது கணவனின் மரணத்திற்கு மகள்தான் காரணம் என்று நொங்மாவின் தாய் அவளைப் பழிக்கிறாள். ஒன்றுமில்லாத விடயத்திற்காக தன் தந்தை இறந்து போனதாக தெங்காவின் சவக்குழி அருகே அழுது புலம்புகிறாள் நொங்மா. மரபை மீறி சாகாவைக் கொல்லாமல் விட்டதற்காக தனது தாயிடம் புலம்புகிறான் கூரி. தன் தந்தை நொங்மாவை திருமணம் செய்த மூடத்தனத்தையும் சொல்லி வருந்துகிறான். பின் சாகா உயிரோடிருப்பதை நொங்மாவிடம் சொல்லிவிடுகிறான்.

சாகாவின் தாய் நொங்மாவை ஊரைவிட்டு தப்பச்செய்கிறாள். சாகாவைத் தேடிச் செல்லும் நொங்மா ஒருவழியாக சாகா இருக்குமிடத்திற்கு வந்து சேர்கிறாள். தனது அத்தையிடம் நொங்மாவை தனது மனைவி என அறிமுகம் செய்கிறான் சாகா. தங்களுக்கான வீட்டைக் கட்டி சாகாவும் நொங்மாவும் அங்கேயே வாழ்க்கையைத் தொடங்குகின்றனர்.

சாகாவின் தாய் மரணப்படுக்கையில் இருக்கும் செய்தி அவனுக்கு வந்து சேர்கிறது. யாரிடமும் சொல்லிக்கொள்ளாமல் தனது தாயைக் காண விரைந்து செல்கிறான். நொங்மாவும் சாகாவின் அத்தையும் அவனைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்காக அவனைப் பின்தொடர்ந்து செல்கின்றனர். சாகா ஊர்போய் சேருமுன் அவனது தாய் இறந்து போகிறாள்.

சாகா தனது தாயின் பிணத்தோடு வரும் ஊராரை எதிர்கொள்கிறான். தாயின் முகத்தைப் பார்க்க முன்னே செல்லும் சாகாவை எல்லோரும் எதிர்க்கின்றனர் ஆனால் அவன் எல்லோரையும் மீறி அருகே சென்று தன் தாயைப் பார்க்கிறான். சாகாவின் தந்தையும் ஊர் மக்களும் அவனைக் கொல்லாமல் விட்டதற்காக கூரியைப் பழிக்கின்றனர். சாகாவின் தந்தை கூரியை தங்கள் இனக்குழுவிலிருந்து விலக்குவதாகச் சொல்கிறார். பெருத்த அவமதிப்புக்குள்ளாகும் கூரி துப்பாக்கியால் தன் அண்ணனைச் சுட்டுச் சுட்டுவிடுகிறான். சாகா தன் தாயின் பிணத்தின் மீது விழுந்து உயிர்விடுகிறான். கூரி ஊரைவிட்டு வெளியேறுகிறான். அவனும் தன் சாவை நோக்கிப் போவதாக படம் முடிகிறது.

‘திலாய்’ 1990ம் ஆண்டுக்கான கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் நடுவர் குழுவின் பரிசுக்காக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இயக்குனர் இத்ரிஸா உட்ராகோ மிகவும் பின்தங்கிய மேற்கு ஆப்பிரிக்க நாடான புர்கினா பாசோவில் பிறந்தவர். சோவியத் ஒன்றியத்திலும் பிரன்ஸிலும் படித்தவர். 1997ம் ஆண்டு வெனிஸ் திரைப்பட விழாவில் நடுவர் குழுவிலிருந்தவர்.

– வெங்கடேஷ் லிங்கராஜா,
lingarajavenkatesh@gmail.com

நன்றி: inioru இணையத்தளம்

(2014 மார்ச் சஞ்சிகையில் வெளியான கட்டுரை)

The Constant Gardener

காலாவதியான மருந்துகளும் போலி மருந்துகளும் மூன்றாம் உலகநாடுகளின் முக்கிய நகரங்களின் வீதிகளில் குவியல்களாக கொட்டப்பட்டிருக்கும் இன்றைய சூழலில் இந்தப் படத்தின் விமர்சனத்தை முன்வைப்பது பொருத்தமானது என்றே நினைக்கிறேன்.

பெரும்பாலும் இவை போன்ற நிகழ்வுகள் அதிகாரவர்க்கத்திற்கும் மூலதனத் திரட்டலை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்ட முதலாளி வர்க்கத்திற்கும் இடையிலான கூட்டு ஒப்பந்தத்தின் (கொள்ளை) முறிவில்தான் வெளிச்சத்திற்கு வருகிறதேயன்றி அதிகாரவர்க்கத்தின் கடமையினாலல்ல. இன்று, பன்னாட்டு பகாசுர மருந்து நிறுவனங்களின் மருந்துகள் திறனறி ஆய்விற்கு அந்நாட்டு அரசுகளின் துணையோடு மூன்றாம் உலகநாடுகளின் மனித உடல்கள் உட்படுத்தப்படுவதை முன்வைக்கிற படம்தான் கான்ஸ்டன்ட் கார்ட்னர் (The Constant Gardner 2005). novelஇந்த படம் பிரித்தானிய நாவலாசிரியர் ஜான் லீ கெரேயின் இதே பெயரிலான நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டது. சிட்டி ஆஃப் காட் படத்தை இயக்கிய பிரேசிலிய இயக்குனர் ஃபெர்னாண்டோ மெய்ரேல்லஸ் இயக்கத்தில் வெளியானது.

கென்யாவிற்கான பிரித்தானிய தூதரக அதிகாரி ஜஸ்டின் குவாயில், தோட்டக்கலையில் அதீத ஆர்வம் கொண்டவன். நாயகி தெஸா சமூக ஆர்வலர். ஈராக் ஆக்கிரமிப்பில் அமெரிக்காவோடு இணைந்து இங்கிலாந்து செயல்பட்டதை எதிர்த்து மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட நிலையில் ஓர் ஆய்வரங்கில் நாயகனிடம் கேள்வி எழுப்புகிறார். பிறகு தொடர்ச்சியாக வரும் உரையாடல்களுக்கு பின் அவனோடு காதல் கொண்டு அவனது மனைவியாக கென்யா வருகிறாள். கென்யா மருத்துவரான அர்னால்ட் ப்ளும் உடன் நட்பு கொள்கிறாள். பிறகு இருவரும் சேர்ந்து எய்ட்ஸ்க்கான சிகிச்சையில் அந்நாட்டு நோயாளிகள் காசநோய்க்கான மருந்துகளின் சோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுவதையும் அதன் பின்னணியிலிருக்கும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் அதிகாரிகளின் கூட்டு சதியையும் கண்டுபிடிக்கின்றனர்.

பின்னொரு நாள் நாயகி திடீரென கொல்லப்படுகிறாள் – படம் இதிலிருந்துதான் தொடங்குகிறது – தனது மனைவியின் கடிதம் மற்றும் சில ஆவணங்களிலிருந்து அவளது நடவடிக்கைகளையும் அவளது மரணத்தின் பின்னாலிருக்கும் தன் சக அதிகாரிகளின் சதியையும் நாயகன் கண்டுபிடிக்கிறான். ஆதாரங்களை தனது மனைவியின் ஓன்றுவிட்ட சகோதரனுக்கு அனுப்பிவைத்து விட்டு இறுதியில் தன் மனைவி கொல்லப்பட்ட கென்யாவிலுள்ள துர்க்கானா ஏரி எனும் இடத்திற்கு வந்து சேர்கிறான்.

movieமனைவியின் மரணத்திற்கு பின் அவள் மீதான ஆழமான புரிதலுடன் அவளின் நினைவுகளில் மூழ்கிய நிலையில் அந்த ஏரிக்கரையில் அமர்ந்திருக்கும்போது, மருந்து நிறுவனங்களின் கூலிப்படையினரால் கொல்லப்படுகிறான்.
ஏரிக்கரையில் இந்த இறுதிக்காட்சி மிக அற்புதமாக படமாக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் பாதி படத்தில் நைரோபியின் இரண்டரை சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் 6 லட்சம் மக்கள் வாழும் குடிசைப்பகுதியில் கேமரா நடந்து திரிகிறது. இது விவரணப்படங்களின் சாயலில் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

இன்று அமெரிக்கா இங்கிலாந்து மற்றும் ஜப்பான் இந்த மூன்று நாடுகள்தான் உலகின் மொத்த மருந்து உற்பத்தியின் 80 சதவீத மருந்துகளை சந்தைக்கு கொண்டுவருகின்றன. மருந்துகள் உற்பத்தியின்போதே ஆய்வகங்களில் அவற்றுக்கான திறனறி சோதனைகள் நடத்தப்படுகின்றன. இதில் பெருமளவு விலங்குகள் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றன சில வரையறைகளுக்கு உட்பட்டு மனிதர்களும் ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள்.
மேற்குலக வளர்ந்த நாடுகளில் இந்த நிறுவனங்கள் இதைப் போன்ற சோதனைகளில் நிறைய சட்ட ரீதியான சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருப்பதால் மூன்றாம் உலகநாடுகள் மற்றும் வளரும் நாடுகளை நோக்கி வருகின்றன. அமெரிக்காவில் இது போன்ற சோதனைகளுக்கு 350 பேரில் ஒருவர்தான் முன்வருகிறார் என புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

மூன்றாம் உலகநாடுகளின் எண்ணற்ற நோய்களும் நோயாளிகளும் எதற்கும் வளைந்து கொடுக்கும் அரசாங்கமும் இந்த நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக இருக்கின்றன. 1975ம் ஆண்டு ‘உணவு மற்றும் மருந்து வளர்ச்சிக்கான நிறுவனம’ என்கிற அமெரிக்க நிறுவனம், ‘உலக சுகாதார அமைப்பினால்’ உருவாக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்ட ‘ஹெல்சிங்கி அறிக்கை’யின்படி 35 நாடுகளுடனான ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டது. ஆனால் அந்த அறிக்கையின்படியிலான வரையரைகளையும் அதை செயல்படுத்தும் மேற்பார்வை குழுவினரையும் புறக்கணித்தே வந்திருக்கிறது.

பன்னாட்டு மருந்து நிறுவனங்கள் தங்களின் வரிச்சலுகைகளுக்காக காலாவதியான மருந்துகளை தொண்டுநிறுவனங்கள் மூலமாக வளரும் நாடுகளில் இறக்குகின்றன. இந்தியாவில் ஆயுர்வேத மருந்து நிறுவனங்களும், குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் சித்தமருத்துவ நிறுவனங்களும் பன்னாட்டு மருந்து நிறுவனங்களுக்கு எந்த விதத்திலும் குறைந்தனவல்ல. மக்கட்தொகைப் பெருக்கத்தை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் திணறிக்கொண்டிருக்கும் நாட்டில் இவர்கள் ஆண்மைக் குறைபாடு என்ற கூப்பாட்டை முன்வைத்து வியாபாரம் செய்துகொண்டிருக்கின்றனர்.

– வெங்கடேஷ் லிங்கராஜா.
நன்றி: “INIORU” இணையத்தளம்